Open Satsang
Satsang is de samenstelling van twee Sanskriet woorden ‘Sat’ en ‘Sanga’. ‘Sat’ betekent niet alleen ‘Waarheid’, maar staat ook voor ‘aandacht’ en ‘Zijn’. ‘Sanga’ betekent samenkomst. Satsang is en betekent ‘samenkomst in Waarheid’. Satsang is de ontmoeting in Zijn en de samenkomst van alles in de open aandacht van de zijnstoestand, de levende onmiddellijkheid van het moment. Dankzij satsang komen in de moeiteloze openheid van Hier en Nu absolute Helderheid, alomtegen-woordige Gelukzaligheid en universeel Zijn samen. De eenheid van Sat-Chit-Ananda wordt dit in de Advaita Vedanta genoemd.
Dankzij de realisatie van Sat-Chit-Ananda krijgt een leven haar natuurlijke ritme en eenvoud terug. Het resultaat van het thuiskomen van de aandacht in de zijnstoestand, is een heldere geest, een mild hart en onwankelbaar Zijn. Uiteindelijk ontstaat er dankzij Satsang, de berusting en rusting in Zijn, de mogelijkheid om je Absolute Natuur te realiseren voorbij aan Sat-Chit-Ananda. De uiteindelijke realisatie voorbij aan de illusie van een persoonlijkheid, eenheid en Zijn wordt Bevrijding of Liberation genoemd.
Satsang is de samenstelling van twee Sanskriet woorden ‘Sat’ en ‘Sanga’. ‘Sat’ betekent niet alleen ‘Waarheid’, maar staat ook voor ‘aandacht’ en ‘Zijn’. ‘Sanga’ betekent samenkomst. Satsang is en betekent ‘samenkomst in Waarheid’. Satsang is de ontmoeting in Zijn en de samenkomst van alles in de open aandacht van de zijnstoestand, de levende onmiddellijkheid van het moment. Dankzij satsang komen in de moeiteloze openheid van Hier en Nu absolute Helderheid, alomtegen-woordige Gelukzaligheid en universeel Zijn samen. De eenheid van Sat-Chit-Ananda wordt dit in de Advaita Vedanta genoemd.
Dankzij de realisatie van Sat-Chit-Ananda krijgt een leven haar natuurlijke ritme en eenvoud terug. Het resultaat van het thuiskomen van de aandacht in de zijnstoestand, is een heldere geest, een mild hart en onwankelbaar Zijn. Uiteindelijk ontstaat er dankzij Satsang, de berusting en rusting in Zijn, de mogelijkheid om je Absolute Natuur te realiseren voorbij aan Sat-Chit-Ananda. De uiteindelijke realisatie voorbij aan de illusie van een persoonlijkheid, eenheid en Zijn wordt Bevrijding of Liberation genoemd.
Een Satsang interview met satguru Randolph
Vraag: “Wat is de essentie van Open Satsang?”
Randolph: “De essentie van Open Satsang is de Essentie die ik ben en leef.
Ik ben het Hart van alle staten, sferen en toestanden en leef die realisatie.
Omdat ik dit Hart ben en leef, kan ik niet anders dan dit uitdragen. Mijn leven
is de ‘belichaming’ van het Hart. Door in het Stralende van Open Satsang
binnen te stappen, vindt er automatisch die overdracht plaats.”
Vraag: “Wat bedoel je nu precies met Hart?”
Vraag: “Wat is de essentie van Open Satsang?”
Randolph: “De essentie van Open Satsang is de Essentie die ik ben en leef.
Ik ben het Hart van alle staten, sferen en toestanden en leef die realisatie.
Omdat ik dit Hart ben en leef, kan ik niet anders dan dit uitdragen. Mijn leven
is de ‘belichaming’ van het Hart. Door in het Stralende van Open Satsang
binnen te stappen, vindt er automatisch die overdracht plaats.”
Vraag: “Wat bedoel je nu precies met Hart?”
Randolph: “Laat ik zeggen dat het Hart dat is waar je geen ideeën over kunt
vormen of dat je niet in denkbeelden kunt omzetten. Het is geen fysieke
toestand. Het is niet het orgaan in de linker zijde van je borst, noch is het de
energetische plek in het midden van je borst. Ook is het Hart niet een
bepaald ‘hartsgevoel’, een ‘liefdesgevoel’ of een andersoortige ervaring.
Je zou kunnen
zeggen dat het Hart de Ene Realiteit is. De enige ware Stralende Realiteit die ten grondslag ligt aan alles en alles omvat en bevat. De realisatie van het Hart herbergt alle relatieve en gedeeltelijke realisaties. Het Hart is de Waarheid zelf en dat uitgangspunt wordt hier geleefd in mijn doorgave”.
Vraag: “Hoe ga jij dan in Open Satsang te werk? Wat is jou benadering? Op je folders en in de aankondigingen van jou staat dat je slechts vijftien minuten nodig hebt om iemand duidelijk te maken wat zijn Ware Natuur is.”
Randolph: “Ja, ik bied je in Open Satsang dat ‘window’ van vijftien minuten in tijd aan om je te laten ontdekken dat je tijdloos bent. Je bent het Onveranderlijke dat er altijd is, maar waar je catastrofaal en finaal overheen kijkt. Meer dan een kwartiertje is er niet voor nodig om het eeuwige te openbaren. Waar mensen vroeger dachten twintig, dertig jaar voor nodig te hebben, is in feite slechts ‘een fluitje van een cent’.”
Vraag: “Verdwijnt met die ontdekking in Open Satsang het zoeken?”
vormen of dat je niet in denkbeelden kunt omzetten. Het is geen fysieke
toestand. Het is niet het orgaan in de linker zijde van je borst, noch is het de
energetische plek in het midden van je borst. Ook is het Hart niet een
bepaald ‘hartsgevoel’, een ‘liefdesgevoel’ of een andersoortige ervaring.
Je zou kunnen
zeggen dat het Hart de Ene Realiteit is. De enige ware Stralende Realiteit die ten grondslag ligt aan alles en alles omvat en bevat. De realisatie van het Hart herbergt alle relatieve en gedeeltelijke realisaties. Het Hart is de Waarheid zelf en dat uitgangspunt wordt hier geleefd in mijn doorgave”.
Vraag: “Hoe ga jij dan in Open Satsang te werk? Wat is jou benadering? Op je folders en in de aankondigingen van jou staat dat je slechts vijftien minuten nodig hebt om iemand duidelijk te maken wat zijn Ware Natuur is.”
Randolph: “Ja, ik bied je in Open Satsang dat ‘window’ van vijftien minuten in tijd aan om je te laten ontdekken dat je tijdloos bent. Je bent het Onveranderlijke dat er altijd is, maar waar je catastrofaal en finaal overheen kijkt. Meer dan een kwartiertje is er niet voor nodig om het eeuwige te openbaren. Waar mensen vroeger dachten twintig, dertig jaar voor nodig te hebben, is in feite slechts ‘een fluitje van een cent’.”
Vraag: “Verdwijnt met die ontdekking in Open Satsang het zoeken?”
Randolph: “Als je in Open Satsang daadwerkelijk laat doordringen wat je hebt ontdekt en de consequenties daarvan accepteert is je zoektocht in één keer voorbij en is het realiseren begonnen. Het realiseren zal vanzelf alle definities die er nog van je over zijn tot zich nemen. Het levenswater en alle levensvormen keren uiteindelijk altijd tot de Oeroceaan terug en worden er door verzwolgen.”
Vraag: “Zijn er na de ontdekking wie of wat ik ben nog
methodes nodig om het realiseren verder te laten verlopen?”
Randolph: “Nee, methodes zijn er om ergens te komen en brengen je nooit en te nimmer bij wat er al IS. Methodes zijn ‘middellijk’ en hebben niets van doen met het Onmiddellijke. Methodes, paden en wegen vertrekken notabene uit het gezochte, vinden plaats in het gezochte en verdwijnen weer in het gezochte! Iedere methode is per definitie binnen mind en ‘Wat IS’, je Ware Natuur, ligt definitieloos buiten de mind.”
Vraag: “Toch bestaan er al die eeuwenoude tradities. Waarvoor zijn die dan in het leven geroepen?”
Randolph: “Als mensen veronderstellen de Onmiddellijke Waarheid in Open Satsang niet aan te kunnen en de realisatie die ‘zichzelf doet’ niet zijn gang durven te laten gaan, dan bestaan er manieren of benaderingen om naar ‘de realisatie die vanzelf plaatsvindt’ te verwijzen.
Vraag: “Wat bedoel je met ‘de realisatie die ‘zichzelf doet’?
Vraag: “Zijn er na de ontdekking wie of wat ik ben nog
methodes nodig om het realiseren verder te laten verlopen?”
Randolph: “Nee, methodes zijn er om ergens te komen en brengen je nooit en te nimmer bij wat er al IS. Methodes zijn ‘middellijk’ en hebben niets van doen met het Onmiddellijke. Methodes, paden en wegen vertrekken notabene uit het gezochte, vinden plaats in het gezochte en verdwijnen weer in het gezochte! Iedere methode is per definitie binnen mind en ‘Wat IS’, je Ware Natuur, ligt definitieloos buiten de mind.”
Vraag: “Toch bestaan er al die eeuwenoude tradities. Waarvoor zijn die dan in het leven geroepen?”
Randolph: “Als mensen veronderstellen de Onmiddellijke Waarheid in Open Satsang niet aan te kunnen en de realisatie die ‘zichzelf doet’ niet zijn gang durven te laten gaan, dan bestaan er manieren of benaderingen om naar ‘de realisatie die vanzelf plaatsvindt’ te verwijzen.
Vraag: “Wat bedoel je met ‘de realisatie die ‘zichzelf doet’?
Randolph: “In het Oosten noemen ze dit principe ‘Wei Wu Wei’: doen door niet te doen. Er is nog nooit iemand geweest die zichzelf realiseerde. Het begin van realiseren is juist de ontdekking van de afwezigheid van ‘jezelf’. Niet ‘jij’ vindt de realisatie, de realisatie vindt ‘jou’. De alomtegenwoordige realisatiekrachten vinden alles wat er nog van je over is aan zelf-definiering en vernietigen ‘vanzelf’ en ‘voor niets’ de basis die er nog over is. Het verwijzen naar dit universele principe zou je dus benaderingen kunnen noemen. Benaderingen zijn bijvoorbeeld Zen, het Soefisme, de Advaita Vedanta, de yogische systemen, religieuze benaderingen...Wanneer ik in Open Satsang merk dat iemand veronderstelt de onmiddellijke Waarheid niet aan te kunnen, ga ik ook over op een benadering. Die benadering heet: ‘jouw anti-mind’. Ik gebruik de structuur
waarmee je mind zich overeind houd tegen zichzelf. Ik doorgrond de opbouw van je mind om hem daarmee af te breken.
Je zou kunnen zeggen dat ik mind tegen zichzelf opzet. Je kent het principe wel van de slang die zijn eigen staart op eet.”
Vraag: “Kun je dat wat meer toelichten?”
Randolph: “Een van mijn oude leermeesters, Alexander Smit, vertelde ooit over een ‘verlichtte’ wiens hobby het was om zijn Ware Natuur via allerlei verschillende benaderingen telkens opnieuw te ontdekken. Had hij het via de Advaita Vedanta gerealiseerd, dan maakte hij zich als het ware weer onverlicht, om het via bijvoorbeeld satsang of Zen weer te herontdekken. Waar hij tot zijn vreugde achter kwam, was dat het overal te ontdekken was. Het principe was overal hetzelfde, alleen de vorm waarin het gebeurde verschilde.
Zo bezit dus iedereen die Open Satsang betreedt en tegenover mij zit, zijn eigen unieke ‘systeem’ om met de dingen om te gaan, zijn eigen benaderingswijze van het leven en zijn eigen specifieke set aan houdingen om aan de (onbegrepen realisatie-) krachten weerstand te bieden. Iedere mind-set heeft zo zijn eigen strategie ontwikkeld om te overleven. Welnu, ik verbind mij in eerste instantie totaal met de mind-set die tegenover mij zit. In mijn geval gaat dit zo ver dat ik niet alleen iedereen in essentie Ben, maar dat ik mijn aandacht in tweede instantie ook helemaal met ‘iemands anders’ mind laat versmelten. Ik Ben dan niet alleen de ander in essentie, maar wordt ook tijdelijk dat ‘systeem’, die mind-set, die tegenover me zit en waarin aandacht is vastgezet. Eenmaal die mind-set zijnde, wordt voor die specifieke mind-set de weg eruit gevonden en expandeert aandacht uit zijn zogenaamde gevangenis. Door je vervolgens te verwijzen naar hoe ‘mijn aandacht’ eruit is gekomen en door deze verwijzing op te volgen, expandeert je aandacht eenvoudig naar de vrijheid van Zelfrealisatie. In mijn geval is er in Open Satsang dus eigenlijk niet zo iets als ‘mijn benadering’ om jou te realiseren. ‘Mijn’ benadering is eigenlijk jouw benadering en door me in Open Satsang juist niet aan jouw ‘benadering’ te houden, vindt aandacht de weg eruit. Ik kijk en laat je zien hoe mijn aandacht er via de overtreding van jou ‘systeem’ uitkomt.”
Vraag: “Is het werkelijk zo eenvoudig?”
Randolph: “Ja, het is werkelijk eenvoudig. Maar die eenvoud vereist niet minder dan alles. Zowel van de leermeester als van de toegewijde aan Waarheid. Wat betreft de leermeester is alleen iemand die totaal verloren is, ertoe in staat om met de 'andere' mind te vermelten. Je moet de staat van verlichting achter je hebben gelaten en zijn opgegaan in je Ware Verloren Stralende Natuur. Ik heb je wel eens verteld dat de laatste fase van illusie de verlichting zelf is. Als dat niet begrepen is, blijf je aan het natuurlijk verloren gaan van verlichting weerstand bieden. Je bent dan niet in staat om voorbij je eigen onvolkomenheid anderen te dienen. Wanneer ik de mind-set van de ander wordt, ervaar ik net als de ander (en misschien nog wel meer) de hopeloosheid, de pijn en ontreddering van aandacht binnen dat systeem. Als er bij de leermeester nog enige zelf-definiering regeert of ‘rondspookt’ en dus nog enige ‘hang’ is naar iets te zijn, iets te bereiken of te betekenen en als er bij de leermeester nog enige voorkeur is naar bepaalde ervaringen of toestanden, dan werkt het niet. Als er als ‘functionerend bevrijdend bewustzijn’ nog enige weerstand, angst of zelf- definitie over is, dan is die vorm van aandacht niet in staat om werkelijk met iemands mind te versmelten. Alleen pure aandacht is daar toe in staat, geen enkele vorm van aandacht is toereikend.
Wat betreft de toegewijde aan Waarheid is de realisatie een fluitje van een cent, maar het vereist ook niet minder dan alles. Het is aan de toegewijde om in Open Satsang de verwijzing daadwerkelijk te volgen en op te volgen. Omdat die opvolging altijd inhoudt dat het eigen spirituele normen- en waardesysteem waarop de mind-set is gebaseerd, overtreden wordt, zijn maar weinig mensen hiertoe bereidt. Dat zijn alleen mensen waarvan hun leven in dienst van de Zelfrealisatie staat. Als dat andersom ligt - de realisatie die in dienst wordt gesteld van een leven - is de kans dat het loslaten daarvan plaatsvindt te verwaarlozen. Het overtreden van je eigen spirituele normen en waarden bestaat namelijk uit het opgeven van je meest nobele doelen, je allerhoogste idealen en je schoonste manieren van hoe er te zijn. Als je in Open Satsang je voorwaarden achter je laat, belandt aandacht in zijn Onvoorwaardelijke Natuur. De oplossing van aandacht in je Onvoorwaardelijke Natuur doet een appèl op je diepste angsten. Het doet een appèl op iedere manier van ‘zijn’ en vraagt je om iedere houding ten opzichte van het leven en al je voorwaarden te verlaten. Uiteindelijk dient het Zijn zelfs achter gelaten te worden. Voor veel mensen is de staat van Eenheid in satsang het hoogste en nobelste. Een Jnani veegt met de universele staat van Zijn de vloer aan. Hij heeft in Open Satsang herkent dat de Zijnstoestand notabene de wortel van illusie is.”
Dit Satsang intervieuw gaat verder onderaan de Satsang Agenda pagina! (Om naar die pagina te gaan klik dan hier!)
waarmee je mind zich overeind houd tegen zichzelf. Ik doorgrond de opbouw van je mind om hem daarmee af te breken.
Je zou kunnen zeggen dat ik mind tegen zichzelf opzet. Je kent het principe wel van de slang die zijn eigen staart op eet.”
Vraag: “Kun je dat wat meer toelichten?”
Randolph: “Een van mijn oude leermeesters, Alexander Smit, vertelde ooit over een ‘verlichtte’ wiens hobby het was om zijn Ware Natuur via allerlei verschillende benaderingen telkens opnieuw te ontdekken. Had hij het via de Advaita Vedanta gerealiseerd, dan maakte hij zich als het ware weer onverlicht, om het via bijvoorbeeld satsang of Zen weer te herontdekken. Waar hij tot zijn vreugde achter kwam, was dat het overal te ontdekken was. Het principe was overal hetzelfde, alleen de vorm waarin het gebeurde verschilde.
Zo bezit dus iedereen die Open Satsang betreedt en tegenover mij zit, zijn eigen unieke ‘systeem’ om met de dingen om te gaan, zijn eigen benaderingswijze van het leven en zijn eigen specifieke set aan houdingen om aan de (onbegrepen realisatie-) krachten weerstand te bieden. Iedere mind-set heeft zo zijn eigen strategie ontwikkeld om te overleven. Welnu, ik verbind mij in eerste instantie totaal met de mind-set die tegenover mij zit. In mijn geval gaat dit zo ver dat ik niet alleen iedereen in essentie Ben, maar dat ik mijn aandacht in tweede instantie ook helemaal met ‘iemands anders’ mind laat versmelten. Ik Ben dan niet alleen de ander in essentie, maar wordt ook tijdelijk dat ‘systeem’, die mind-set, die tegenover me zit en waarin aandacht is vastgezet. Eenmaal die mind-set zijnde, wordt voor die specifieke mind-set de weg eruit gevonden en expandeert aandacht uit zijn zogenaamde gevangenis. Door je vervolgens te verwijzen naar hoe ‘mijn aandacht’ eruit is gekomen en door deze verwijzing op te volgen, expandeert je aandacht eenvoudig naar de vrijheid van Zelfrealisatie. In mijn geval is er in Open Satsang dus eigenlijk niet zo iets als ‘mijn benadering’ om jou te realiseren. ‘Mijn’ benadering is eigenlijk jouw benadering en door me in Open Satsang juist niet aan jouw ‘benadering’ te houden, vindt aandacht de weg eruit. Ik kijk en laat je zien hoe mijn aandacht er via de overtreding van jou ‘systeem’ uitkomt.”
Vraag: “Is het werkelijk zo eenvoudig?”
Randolph: “Ja, het is werkelijk eenvoudig. Maar die eenvoud vereist niet minder dan alles. Zowel van de leermeester als van de toegewijde aan Waarheid. Wat betreft de leermeester is alleen iemand die totaal verloren is, ertoe in staat om met de 'andere' mind te vermelten. Je moet de staat van verlichting achter je hebben gelaten en zijn opgegaan in je Ware Verloren Stralende Natuur. Ik heb je wel eens verteld dat de laatste fase van illusie de verlichting zelf is. Als dat niet begrepen is, blijf je aan het natuurlijk verloren gaan van verlichting weerstand bieden. Je bent dan niet in staat om voorbij je eigen onvolkomenheid anderen te dienen. Wanneer ik de mind-set van de ander wordt, ervaar ik net als de ander (en misschien nog wel meer) de hopeloosheid, de pijn en ontreddering van aandacht binnen dat systeem. Als er bij de leermeester nog enige zelf-definiering regeert of ‘rondspookt’ en dus nog enige ‘hang’ is naar iets te zijn, iets te bereiken of te betekenen en als er bij de leermeester nog enige voorkeur is naar bepaalde ervaringen of toestanden, dan werkt het niet. Als er als ‘functionerend bevrijdend bewustzijn’ nog enige weerstand, angst of zelf- definitie over is, dan is die vorm van aandacht niet in staat om werkelijk met iemands mind te versmelten. Alleen pure aandacht is daar toe in staat, geen enkele vorm van aandacht is toereikend.
Wat betreft de toegewijde aan Waarheid is de realisatie een fluitje van een cent, maar het vereist ook niet minder dan alles. Het is aan de toegewijde om in Open Satsang de verwijzing daadwerkelijk te volgen en op te volgen. Omdat die opvolging altijd inhoudt dat het eigen spirituele normen- en waardesysteem waarop de mind-set is gebaseerd, overtreden wordt, zijn maar weinig mensen hiertoe bereidt. Dat zijn alleen mensen waarvan hun leven in dienst van de Zelfrealisatie staat. Als dat andersom ligt - de realisatie die in dienst wordt gesteld van een leven - is de kans dat het loslaten daarvan plaatsvindt te verwaarlozen. Het overtreden van je eigen spirituele normen en waarden bestaat namelijk uit het opgeven van je meest nobele doelen, je allerhoogste idealen en je schoonste manieren van hoe er te zijn. Als je in Open Satsang je voorwaarden achter je laat, belandt aandacht in zijn Onvoorwaardelijke Natuur. De oplossing van aandacht in je Onvoorwaardelijke Natuur doet een appèl op je diepste angsten. Het doet een appèl op iedere manier van ‘zijn’ en vraagt je om iedere houding ten opzichte van het leven en al je voorwaarden te verlaten. Uiteindelijk dient het Zijn zelfs achter gelaten te worden. Voor veel mensen is de staat van Eenheid in satsang het hoogste en nobelste. Een Jnani veegt met de universele staat van Zijn de vloer aan. Hij heeft in Open Satsang herkent dat de Zijnstoestand notabene de wortel van illusie is.”
Dit Satsang intervieuw gaat verder onderaan de Satsang Agenda pagina! (Om naar die pagina te gaan klik dan hier!)
